Manifesto · EnjAIra

İyi müzik. Yapay zekâyla ya da onsuz.

Burada tek bir soru önemli: Bu iyi mi?

Araç önemli değil. Bir gitar, bir sekansör, akıl almaz pahalı bir stüdyo ya da yapay zekâ: Hiçbir enstrüman iyi bir şarkıyı garanti etmedi, hiçbiri de engellemedi.

Açık konuşalım: İnsanların yaptığı müzik de berbat olabilir. Bir yapay zekâ dedektöründen sıyrılmak hiçbir şey kanıtlamaz, sıyrıldığınız dışında. Bir müzik insan yapımı olduğu için iyi, olmadığı için kötü değildir.

Burada ne dogma var ne dedektör. Hiçbir yazılım bir parçayı hiç dinlemeden nasıl yapıldığına hüküm vermez, hiçbir etiket önceden yapıştırılmaz.

Kulaklarımızla ve içgüdülerimizle seçiyoruz. Bir insan dinler, bir insan seçer, bir insan seçiminin hesabını verir. Bu zevk özneldir, tartışmaya açıktır ve bunun arkasında duruyoruz: Hiçbir makinenin bizim yerimize yapamayacağı şey tam olarak budur.

Sanatçıları savunuyoruz: haklarını, seslerini, emeklerini. Platformları doldurmak için seri üretilen parçaların burada yeri yok. Ama yapay zekâyla doğan her müziği mahkûm etmek, bebeği banyo suyuyla birlikte atmak olur.

Koruma, evet. Dogmatizm, hayır.

Kulaklarla. İçgüdüyle. Önyargısız.